ـ قرآن کریم.
ـ نهجالبلاغه.
آزادی، پرویز. (1384). مؤلفههای معنایی حق در قرآن کریم. پایاننامه کارشناسی ارشد، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه امام صادق(ع).
آلوسی، شهاب الدین سیدمحمود. (1417). روح المعانی. محمد حسین عرب (مصحح)، دار الفکر.
ابن درید، محمد بن حسن. (1998). جمهرة اللغة. دار العلم للملایین.
ابن عاشور، محمد بن طاهر. (بیتا). التحریر و التنویر. مؤسسة التاریخ.
ابن عطیه أندلسی، عبدالحق بن غالب. (1422). المحرر الوجیز فى تفسیر الکتاب العزیز. عبدالسلام عبدالشافی (محقق)، دار الکتب العلمیة.
ابن فارس، احمد. (1399). معجم مقاییس اللغة. دار الفکر.
ابن معصوم مدنی، سید علی بن احمد. (1426). الطراز الاول. مؤسسة آل البیت(ع) لإحیاء التراث.
ابن منظور، محمد بن مکرم. (1414). لسان العرب. دار الفکر.
ابن میثم بحرانی، کمال الدین میثم بن علی. (1379). شرح نهج البلاغه. دفتر نشر الکتاب.
ازهری، محمد بن احمد. (1421). تهذیب اللغة. دار إحیاء التراث العربی.
اسدی، احمد؛ غلامی، محبوبه و نصرتی، شعبان. (1395). تحلیلی بر معناشناسی واژه «کبد» در قرآن کریم با الهام از روش توشیهکو ایزوتسو. ذهن، 17(67)، 77-102.
بانو اصفهانی، سیده نصرت امین. (1361). مخزن العرفان در تفسیر قرآن. نهضت زنان مسلمان.
باقری، مهری. (1374). مقدمات زبان شناسی. دانشگاه تبریز.
بغوی، حسین بن مسعود. (1420). معالم التنزیل فی تفسیر القرآن. مهدی عبدالرزاق (محقق)، دار احیاء التراث العربی.
بیضاوی، عبد الله بن عمر. (بیتا). انوار التنزیل و اسرار التأویل. مؤسسه علمی.
پالمر فرانک. (1346). نگاهی تازه به معنیشناسی. کوروش صفوی (مترجم). مرکز.
جودوی، امیر؛ شایق، محمدرضا و فلاح مدواری، محمدحسن. (1399). از کدح تا لقاء الله؛ بازخوانی اجتماعی و سیاسی امکان «لقاء الله».
نشریه سیاست متعالیه، 8(4)، پیاپی: 31، 65-84.
https://doi.org/10.22034/sm.2021.113966.1444
جوهرى، اسماعیل بن حماد. (1376). الصحاح: تاج اللغة و صحاح العربیة. دار العلم للملایین.
حمیدی، نشوان بن سعید. (1420). شمس العلوم و دواء کلام العرب من الکلوم. دارالفکر.
حویزی، عبدعلی بن جمعه. (1383). تفسیر نور الثقلین. دار التفسیر.
خرائی، ناصر و کرمی، فیروزه. (1399). مفهوم واژه تمحیص در قرآن کریم و احادیث معصومان (علیهمالسلام)،
پژوهشنامه قرآن و حدیث، 13(1)، پیاپی: 26، 85-111.
https://dor.isc.ac/dor/20.1001.1.20080417.1399.13.26.4.9
خوش منش، ابوالفضل. (1396). رابطه لفظ و معنا در ساختار نظم آهنگ قرآن. کتاب قیم، 7(2)، پیاپی: 17، 77-100.
راغب اصفهانی، حسین بن محمد. (1412). مفردات الفاظ القرآن. دار العلم.
زبیدی، محمدمرتضی. (1414). تاج العروس من جواهر القاموس. دار الفکر.
زمخشرى، محمود بن عمر. (1407). الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل و عیون الأقاویل فى وجوه التأویل. دار الکتاب العربی.
صاحب، اسماعیل بن عباد. (1414). المحیط فى اللغة. عالم الکتب.
صفوی، کوروش. (1397). درآمدی بر معناشناسی. سوره مهر.
طباطبایی، سیدمحمد حسین. (1374). المیزان فی تفسیر القرآن. مؤسسة الأعلمی للمطبوعات.
طبرسى، فضل بن حسن. (1372). مجمع البیان فی تفسیر القرآن. ناصر خسرو.
طبری، محمد بن جریر. (1412). جامع البیان فی تفسیر القرآن. دار المعرفة.
طریحی، فخر الدین بن محمد. (1375). مجمع البحرین. احمد حسینی اشکوری (محقق)، مکتبة المرتضویة.
طوسی، محمد بن حسن. (1378). التبیان فی تفسیر القرآن. احمد قصیر عاملی (محقق)، دار احیاء التراث العربی.
فخر رازى، محمد بن عمر. (1420). مفاتیح الغیب. دار احیاء التراث العربی، چاپ: سوم.
فراء، یحیی بن زیاد. (1928). معانی القرآن. الهیئة المصریة العامة للکتاب.
فراهیدی، خلیل بن احمد. (1409). العین. دار الهجرة.
قائمینیا، علیرضا و فتحی، علی. (1399). معناشناسی(۱)، پژوهشکده حوزه و دانشگاه.
قرشی، سیدعلی اکبر. (1371). قاموس القرآن. دار الکتب الاسلامیة.
مصطفوی، حسن. (1374). التحقیق فی کلمات القرآن. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
معرفت، محمدهادی. (1381). علوم قرآنی. التمهید.