ـ قرآن کریم؛ ترجمه محمدمهدى فولادوند، دارالخیر.
ابن عاشور، محمد طاهر. (1984). التحریر والتنویر. الدار التونسیة.
ابن فارس، احمد. (1979). معجم مقاییس اللغة. به کوشش عبدالسلام محمد هارون، دار الفکر .
ابنعطیه اندلسی، عبدالحق. (۱۴۲۲). المحرر الوجیز فی تفسیر الکتاب العزیز. به کوشش عبدالسلام عبد الشافی محمد، دار الکتب العلمیة.
براهینی، رضا. (۱۳۶۸). قصه نویسی. البرز.
پروینی، خلیل. (۱۳۷۹). تحلیل ادبی و هنری داستانهای قرآنی. فرهنگ گستر.
تونجی، محمد. (۱۹۹۹). المعجم المفصل فی الأدب. دار الکتب العلمیة.
حدادی، الهام و گرجی، مصطفی. (۱۳۹1). کردار گفتمانی و اجتماعی در رمان مدار صفر درجه بر پایه الگوی تحلیل گفتمان فرکلاف. نقد ادبی، 5(2)، پیاپی: 18، ۲۵-۴۹.
حری، ابوالفضل. (۱۳۸۸). کارکرد تصریف در دو سوره قرآنی ناظر به داستان آفرینش در پرتو فراکارکرد متنی هلیدی. پژوهش زبانهای خارجی، 14(۵)، پیاپی: 55، 101-۱۱۶.
حسینی، اعظم السادات؛ مطیع، مهدی و لطفی، سیدمهدی. (1397). تحلیل روایتشناختی داستان حضرت مریم در قرآن کریم.
تحقیقات علوم قرآن و حدیث، 15(3)، پیاپی: 39، 34-1.
https://doi.org/10.22051/tqh.2018.21116.2086
خفاجی، عبدالمنعم. (۱۹۹۵). مدارس النقد الأدبی. دار العصریة اللبنانیة.
داد، سیما. (1392). فرهنگ اصطلاحات ادبی. مروارید.
رضایی اصفهانی، محمدعلی. (1393). تفسیر مقدماتی قرآن کریم. پژوهشگاه بین المللی المصطفی.
زمخشری، محمود. (۱٤٠٧). الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل. دار الکتب العربی.
سبزواری، محمد. (۱۴۰۶). الجدید فی تفسیر القرآن المجید. دار التعارف للمطبوعات.
سلطانی، سید علی اصغر. (۱۳۸۷). قدرت گفتمان و زبان. نی.
صابونی، محمد علی. (۱۹۸۹). روائع البیان فی تفسیر آیات الأحکام. مکتبة الغزالی.
صادقی تهرانی، محمد. (۱۴۰۶). الفرقان فی تفسیر القرآن بالقرآن. فرهنگ اسلامی.
صالحی، پیمان و طاهره افشار. (۱۳۹۸).
تحلیل گفتمان انتقادی داستان حضرت موسی(ع) در قرآن کریم (بر اساس الگوی نورمن فرکلاف).
پژوهشهای قرآنی، 24(3)، پیاپی: 92، ۵۹-۸۲.
https://doi.org/10.22081/jqr.2018.51728.2136
طباطبایی، سیدمحمدحسین. (۱۳۹۰). المیزان فی تفسیر القرآن. مؤسسة الأعلمى للمطبوعات.
طبرسی، فضل بن حسن. (۱۳۷۲). مجمع البیان فی تفسیر القرآن. به کوشش: ابوالقاسم گرجی، دانشگاه تهران.
عبدی، صلاح الدین و عباسی، نسرین. (۱۳۹۱). بررسی رمان «الصبار» سحر خلیفه بر اساس الگوی تحلیل گفتمان انتقادی فرکلاف. نقد ادب معاصر عربی، 2(3)، 101-123.
فرکلاف، نورمن. (۱۳۷۹). تحلیل انتقادی گفتمان، ترجمه: فاطمه شایسته پیران و دیگران، مرکز مطالعات و تحقیقات رسانهها.
فلاح، ابراهیم و شفیع
پور، سجاد. (۱۳۹۷).
گفتمان کاوی سوره شمس بر اساس الگوی نورمن فرکلاف.
پژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن، 7(13)، 29-42.
https://doi.org/10.30473/quran.2018.5210
کرمی، محمد. (۱۴۰۲). التفسیر لکتاب الله المنیر، چاپخانه علمیة.
کلینی، محمد بن یعقوب. (۱۴۰۷). الکافی. به کوشش: علی اکبر غفاری، دار الکتب الإسلامیة.
محبک، احمد زیاد. (۲۰۰۱). دراسات نقدیة من الأسطورة إلى القصة القصیرة. علاء الدین.
محسنی، محمدجواد. (۱۳۹۱). جستاری در نظریه و روش تحلیل گفتمان فرکلاف. معرفت فرهنگی اجتماعی، 3(11)، ۶۳-86.
مستور، مصطفی. (۱۳۷۹). مبانی داستان کوتاه. چشمه.
مکارم شیرازی، ناصر. (۱۳۷۱). تفسیر نمونه. دار الکتب الإسلامیة.
مکاریک، ایرناریما. (۱۳۸۳). دانشنامه نظریههای ادبی معاصر. ترجمه: مهران مهاجر و محمد نبوی، آگاه.
مؤمنی، محمد. (۱۳۹۵). بررسی تحلیل گفتمان انتقادی سوره یوسف(ع) بر اساس الگوی نورمن فرکلاف. چهارمین کنفرانس بینالمللی پژوهشهای کاربردی در مطالعات زبان، مؤسسه آموزش عالی نیکان.
میرصادقی، جمال. (۱۳76). عناصر داستان. سخن.
میلز، سارا. (۱۳۸۲). گفتمان. ترجمه: فتاح محمدی، هزاره سوم.
وحیدی مطلق، مهدی؛ موسوی، سیدرضا و تارم، میثم. (۱۳۹۳). جلوههای هنری در قصص قرآن کریم. مطالعات قرآنی، 5(19)، 109- 128.
یارمحمدی، لطف الله. (۱۳۸۳). گفتمان شناسی رایج و انتقادی. هرمس.
یورگنسن، ماریان و فیلیپس، لوئیز. (۱۳۸۹). نظریه و روش در تحلیل گفتمان. ترجمه هادی جلیلی، نی.
