Methods of rejection in the Holy Quran

Document Type : Research Paper

Authors

1 PhD Student in Theology - Quranic and Hadith Sciences, Islamic Azad University, Isfahan Branch (Khorasgan)

2 Associate Professor, Department of Quranic and Hadith Sciences, Faculty of Theology and Education of Ahl al-Bayt (AS), Isfahan University, Isfahan, Iran.

3 professor of Department of Quranic Sciences and Hadith (Traditions), Faculty of Theology and Ahl-al-Bayt (Prophet's Descendants) Studies, university of Isfahan, Isfahan. Iran.

Abstract

Beliefs and ideas are the result of the activity of the human mind in dealing with issues and events around it and are influenced by various factors such as environment, customs, news of the past and so on. This mental perception can be correct and effective in the path of human happiness or it can be wrong and destructive and cause the destruction of human virtues. In the field of Islamic education, one of the important issues is the fight against false human illusions.In this article, the methods of dialogue, surprise, challenge, struggle and comparison have been examined, and the results have been categorized, the most important of which are: Education mediated by the Prophet of Islam (PBUH) and in verses containing a two-way comparative structure, education mediated by others has been used. The tone and type of dialect in this group of verses and their similar contexts are often critical and severely reprimanded dialects, which seem to be the misguided and disobedient audience of these verses, which are generally from the Book, polytheists, infidels and hypocrites; He has insisted on his pure ideas and ignorantly following the habits of his predecessors, so the Holy Qur'an, with a threatening tone, seeks to exert more influence and create punishment in their minds. In the structure of "Layastavi" whose audience is Muslims; The word revelation, with a supportive and encouraging approach, seeks to reject erroneous ideas and notions implicitly by establishing correct beliefs.

Keywords

Main Subjects


  1. قرآن کریم.
  2. ابن فارس‏، أحمد؛معجم مقاییس اللغة؛ به کوشش عبد السلام محمد هارون، قم: مکتب الاعلام الاسلامی، 1401 ق‏.
  3. ابوحیان‏، محمد بن یوسف‏؛ البحر المحیط فی التفسیر؛ به کوشش صدقی محمد جمیل، بیروت: دارالفکر، 1420ق.
  4. بلاغی، محمدجواد؛ آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن؛ به کوشش واحد تحقیقات اسلامی بنیاد بعثت، قم: وجدانی، بی‌تا‏.
  5. پانی‏پتی‏، ثناءالله؛ التفسیر المظهری؛ کویت: مکتبة رشدیه، 1412 ق‏.
  6. حسنوند، صحبت اله؛ «جمله‌های منفی اسمیه و دلالت‌های معنایی آنها در قرآن کریم»؛ پژوهش‌های زبانشناختی قرآن، ش 9، صص105-120، 1395 ش.
  7. راغب اصفهانی، حسین بن محمد؛ المفردات فی غریب القرآن؛ بیروت: دارالعلم الدارالشامیه، 1412 ق.
  8. روهلنج ، شارل لوران؛ الکنز المرصود فی قواعد التلمود؛ بی‌جا، 1899 م.
  9. زمخشری، محمود بن عمر؛ الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل و عیون الأقاویل فی وجوه التأویل؛ به کوشش مصطفی حسین احمد؛ بیروت: دار الکتاب العربی، 1407 ق.
  10. شرتونی، رشید؛ مبادی العربیۀ؛ قم: انتشارات دارالعلم، 1387 ش.
  11. شوکانی، محمد؛ فتح القدیر؛ دمشق‏: دار ابن کثیر، 1414 ق.
  12. طباطبایی، سید محمدحسین؛ المیزان فی تفسیر القرآن؛ قم: جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1417 ق.
  13. طبری، محمد بن جریر؛ جامع البیان فی تفسیر القرآن( تفسیر الطبری)؛ لبنان: دار المعرفة، 1412 ق.
  14. عبدالباقی، محمد فوأد؛ المعجم المفهرس؛ قاهره: دارالکتب المصریه، 1364 ق.
  15. فخررازی، محمد بن عمر؛ التفسیر الکبیر( مفاتیح الغیب)؛ بیروت: دار إحیاء التراث العربی‏، 1420 ق.
  16. فراهیدی، خلیل بن احمد؛ کتاب العین؛ قم: نشر هجرت، 1409 ق.
  17. کلباسی اصفهانی، فهیمه؛ سیر برخورد قرآن با یهود؛ قم: شهیدین زین الدین، 1391 ش.
  18. مطهری، مرتضی؛ مجموعه آثار استاد شهید مطهری؛ قم: صدرا، 1390 ش.
  19. مغنیه، محمدجواد؛ التفسیر الکاشف‏؛ قم: دار الکتاب الإسلامی‏، 1424 ق.