Paying attention to contemplative continuity in interpreting the verses of the Holy Quran and not being content with immediacy continuity plays an important role in clarifying the contents of the verses. In contemplative continuity, newer points can be deduced from the verse by using verses that seem to have less connection with the verse being interpreted. For example, verses 102 to 104 of Surah Taha depict an atmosphere in which criminals, after inflating the trumpets and being resurrected, disagree about the extent of living in the world or purgatory. Some people consider the length of stay to be equal to ten days, but the person whom God refers to as "امثلهم طریقة" does not know the amount of stay as more than one day The present study examines the complexities in the interpretation and explanation of this verse and the comments of the commentators about these complexities and by delving into the interpretive sayings has come to the conclusion that most commentators are satisfied with the simple meaning and immediacy continuity, and have said that the above phrase in verse 104 has real meaning. They have inferred praise from it, while by using the contemplative continuity and implicit connections of some verses of the surah with this verse, a virtual and ironic meaning can be deduced from it, which reveals the irony hidden in the word. An irony that the general commentators have neglected due to not paying attention to contemplative connections and not following the societal and interpretive model.
ـ قرآن کریم. (1415). مترجم: محمدمهدی فولادوند، تهران: دارالقرآن الکریم (دفتر مطالعات تاریخ و معارف اسلامی).
آل غازی، عبدالقادر (1328). بیان المعانی. دمشق: مطبعة الترقی.
آلوسی، محمود بن عبدالله (1415). روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم و السبع المثانی. تحقیق: علی عبدالباری عطیه، بیروت: دار الکتب العلمیة.
ابن ابیحاتم، عبدالرحمن بن محمد (1419). تفسیر القرآن العظیم. تحقیق: اسعد محمد طیب، ریاض: مکتبة نزار مصطفی الباز.
ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی (1422). زاد المسیر فی علم التفسیر. تحقیق: عبدالرزاق مهدی، بیروت: دار الکتاب العربی.
ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی (1425). تذکرة الاریب فی تفسیر الغریب. بیروت: دار الکتب العلمیة.
ابن عاشور، محمد طاهر (1420). التحریر و التنویر . بیروت: مؤسسة التاریخ العربی.
ابن عجیبه، احمد (1419). البحر المدید فی تفسیر القرآن المجید. تحقیق: احمد عبدالله قرشی رسلان، قاهره: نشر حسن عباس زکی.
ابن عطیه، عبدالحق بن غالب (1422). المحرر الوجیز فی تفسیر الکتاب العزیز. تحقیق: عبدالسلام عبدالشافی محمد، بیروت: دار الکتب العلمیة.
ابن قتیبه، عبدالله بن مسلم (1411). تفسیر غریب القرآن (تفسیر ابن قتیبه). بیروت: دار و مکتبة الهلال.
ابوالسعود، محمد بن محمد (1983). ارشاد العقل السلیم الی مزایا القرآن الکریم. بیروت: دار احیاء التراث العربی.
ابوالفتوح رازی، حسین بن علی (1408). روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن. تحقیق: محمدجعفر یاحقی و محمدمهدی ناصح، مشهد مقدس: بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی.
ابوحیان، محمد بن یوسف (1420). البحر المحیط فی التفسیر. تحقیق: صدقی محمد جمیل، بیروت: دار الفکر.
ابوزهرة، محمد (بیتا). زهرة التفاسیر. بیروت: دار الفکر.
ابوعبیده، معمر بن مثنی (1381). مجاز القرآن. تحقیق فؤاد سزگین، قاهره: مکتبة الخانجی.
امین، نصرتبیگم (1361). مخزن العرفان در تفسیر قرآن. تهران: نهضت زنان مسلمان.
بغوی، حسین بن مسعود. (1420). تفسیر معالم التنزیل. تحقیق: عبدالرزاق مهدی، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
بقاعی، ابراهیم بن عمر (1427). نظم الدرر فی تناسب الآیات و السور. تحقیق: عبدالرزاق غالب مهدی، چ3، بیروت: دار الکتب العلمیة.
بیضاوی، عبدالله بن عمر (1418). انوار التنزیل و اسرار التأویل. بیروت: دار احیاء التراث العربی.
پاکتچی، احمد (1391). تاریخ تفسیر. تهران: دانشگاه امام صادق (ع).
ــــــــ (1387). «مدخل تفسیر در دائرة المعارف بزرگ اسلامی»، تهران: مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی.
ثعالبی، عبدالرحمن بن محمد (1418). الجواهر الحسان فی تفسیر القرآن. تحقیق: عادل احمد عبدالموجود، عبدالفتاح ابوسنه، علی محمد معوض، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
ثعلبی، احمد بن محمد (1422). الکشف و البیان. تحقیق: ابو محمد ابن عاشور، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
جوادی آملی، عبدالله (1388). تفسیر تسنیم، قم: نشر إسراء.
حقی بروسوی، اسماعیل بن مصطفی. (بیتا). تفسیر روح البیان. بیروت: دار الفکر.
خازن، علی بن محمد (1415). لباب التأویل فی معانی التنزیل. تحقیق: عبدالسلام محمد علی شاهین، بیروت: دار الکتب العلمیة.
خطیب شربینی، محمد بن احمد (1425). السراج المنیر. تحقیق: ابراهیم شمسالدین، بیروت: دار الکتب العلمیة.
دینوری، عبدالله بن محمد. (1424). الواضح فی تفسیر القرآن الکریم. بیروت: دار الکتب العلمیة.
رسعنی، عبدالرزاق ابن رزق الله. (1429). رموز الکنوز فی تفسیر الکتاب العزیز. تحقیق: عبدالملک ابن دهیش، مکه مکرمه: مکتبة الاسدی.
رواقی، علی. (1383). برگردانی کهن از قرآن کریم. تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی، گروه نشر آثار.
زمخشری، محمود بن عمر (1407). الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل و عیون الاقاویل فی وجوه التأویل. تصحیح: مصطفی حسین احمد، بیروت: دار الکتب العربی.
سبزواری، محمد (1419ق). ارشاد الاذهان الی تفسیر القرآن. بیروت: دار التعارف للمطبوعات.
ahang,A. and Shakouri,M. (2024). The role of interpretive continuity in a more comprehensive understanding of verses: a case example of verse 104 of Surah Taha. Ketab-E-Qayyem, 14(30), 51-66. doi: 10.30512/kq.2022.18320.3400
MLA
ahang,A. , and Shakouri,M. . "The role of interpretive continuity in a more comprehensive understanding of verses: a case example of verse 104 of Surah Taha", Ketab-E-Qayyem, 14, 30, 2024, 51-66. doi: 10.30512/kq.2022.18320.3400
HARVARD
ahang A., Shakouri M. (2024). 'The role of interpretive continuity in a more comprehensive understanding of verses: a case example of verse 104 of Surah Taha', Ketab-E-Qayyem, 14(30), pp. 51-66. doi: 10.30512/kq.2022.18320.3400
CHICAGO
A. ahang and M. Shakouri, "The role of interpretive continuity in a more comprehensive understanding of verses: a case example of verse 104 of Surah Taha," Ketab-E-Qayyem, 14 30 (2024): 51-66, doi: 10.30512/kq.2022.18320.3400
VANCOUVER
ahang A., Shakouri M. The role of interpretive continuity in a more comprehensive understanding of verses: a case example of verse 104 of Surah Taha. Ketab-E-Qayyem, 2024; 14(30): 51-66. doi: 10.30512/kq.2022.18320.3400