Ketab-E-Qayyem

Ketab-E-Qayyem

Companions of the Kahf; A Christian or Qur'anic story?

Document Type : Research Paper

Authors
Mohammad Sadegh Heidari 1
mohammad sharifi 2
habibollah halimi jloudar 3
1 Assistant Professor of the Department of Islamic Studies, Sari University of Agricultural Sciences
2 Associate Professor, Department of Quranic and Hadith Sciences, Yazd University
3 Associate Professor, Department of Quran and Hadith Sciences, Mazandaran University
10.30512/kq.2023.19533.3595
Abstract
Orientalists believe that the story of the Companions of the Cave in the Qur'an is the story of the Seven Sleepers of Ephesus, which the Prophet learned from the misguided Christians who were around him. Then he seriously taught this story to his followers and introduced its source as divine revelation. The following article, organized in a descriptive-analytical way, seeks to criticize and evaluate the opinions of this group of orientalists. Investigations show that: contrary to the vague and ambiguous details that exist in the Christian narratives about the companions of the cave, the Qur'an has expressed this story more vividly and clearly without any exaggeration, and the assimilation of the Qur'anic story of the companions of the cave with previous texts is only hypothetical. It is that orientalists regardless of the story-telling style of the Qur'an and the precise meanings of the verses; And considering some commonalities between Christian writings and Islamic interpretations, they have expressed it. That the Companions of the Cave were Christians and lived in the city of Ephesus is only mentioned in the narrations that have been narrated by various historical and exegetical books of Muslims, and it is not consistent with the content of the Qur'anic verses. Also, the Prophet's influence on Christian teachers was only a claim that was made without providing any historical and detailed documents.
Keywords
Companions of the Kahf
Orientalists
Quranic story
Ephesus
Christian narration

Subjects

  1. ـ قرآن کریم (1418)؛ ترجمه: محمدمهدی فولادوند، تهران: دفتر مطالعات اسلامی.

    1. ابن ­اثیر، عزالدین ابوالحسن (1385). الکامل فی التاریخ. بیروت: دار صادر.
    2. ابن اسحاق، محمد (1424). السیرة النبویة. بیروت: دار الکتب العلمیة.
    3. ابن ­کثیر دمشقی، اسماعیل ­بن عمر (1407). البدایة و النهایة. بیروت: دار الفکر.
    4. ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ (1396). السیرة النبویة. تحقیق: مصطفی عبدالواحد، بیروت: دار المعرفة.
    5. ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ (1419). تفسیر القرآن العظیم. بیروت: دار الکتب العلمیة.
    6. ابن‌­هشام، ابومحمد عبدالملک (بی­تا). السیرة النبویة. بیروت: دار المعرفة.
    7. بروکلمان، کارل (1968). تاریخ الشعوب الإسلامیة. بیروت: دار العلم للملایین.
    8. بیهقی، احم دبن حسین (1405). دلائل النبوة. بیروت: دار الکتب العلمیة.
    9. تیسن، هنری (بی­تا). الهیا‌ت‌ مسیحی‌. ترجمه: ط. میکائلیان، بی­جا: حیات ابدی.
    10. ثعلبی نیشابوری، احمد بن محمد (1422). الکشف ­و البیان. بیروت: دار احیاء التراث ­العربی.
    11. حاج­منوچهری، فرامرز (1367). دائرة المعارف بزرگ اسلامی. جلد 9، مقاله: «اصحاب کهف»، تهران: مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی.
    12. حلبی، علی ­بن ابراهیم (1427). السیرة الحلبیة. بیروت: دار الکتب العلمیة.
    13. حموی، یاقوت بن عبدالله (1995). معجم البلدان. بیروت، دار صادر.
    14. خزائلی، محمد (1392). اعلام قرآن. تهران: امیرکبیر.
    15. دهخدا، علی­اکبر (1372). لغت­نامه دهخدا. تهران: دانشگاه تهران.
    16. ذهبی، محمد بن احمد (1413). تاریخ الإسلام. تحقیق: عمر عبدالسلام تدمری، بیروت: دار الکتاب العربی.
    17. ـــــــــــــــــــــــ (1409). السیرة النبویة. تحقیق: حسام­الدین قدسی، بیروت: دار الکتب العلمیة.
    18. رابینسون، نیل (1383). «عیسی در قرآن، عیسای تاریخی و اسطوره تجسد». هفت آسمان، شماره 27.
    19. راغب اصفهانی، حسین بن محمد (1412). مفردات ألفاظ القرآن. تحقیق: صفوان عدنان داودی، دمشق: الدار الشامیة.
    20. رضوان، عمر ابراهیم (1413). آراء المستشرقین حول القرآن الکریم و تفسیره. ریاض: دار الطیبة.
    21. زرشناس، زهره (1380). قصه اصحاب کهف به روایت سُغدی. نامه فرهنگستان، شماره 2.
    22. زرگری­­نژاد، غلامحسین (1392). تاریخ صدر اسلام. تهران: سَمت.
    23. ستاری، جلال (1376). پژوهشی در قصۀ اصحاب کهف. تهران: نشر مرکز.
    24. سلیمانی اردستانی، عبدالرحیم (1395). بازتاب تثلیث مسیحی در قرآن مجید. پژوهشنامه ادیان، شماره 19.
    25. شفیعی، سعید (1401). سریانی‌گرایی در مطالعات قرآنی معاصر غرب. تحقیقات علوم قرآن و حدیث، شماره 53.
    26. طباطبایی، سیدمحمدحسین (1390). المیزان فی تفسیر القرآن. بیروت: مؤسسة الأعلمی للمطبوعات.
    27. ـــــــــــــــــــــــــــــ (1374). المیزان فی تفسیر القرآن. ترجمه: سیدمحمدباقر موسوی همدانی، قم: دفتر انتشارات اسلامی.
    28. طبری، محمدبن جریر (1412). جامع البیان فی تفسیر القرآن. بیروت: دار المعرفة.
    29. عاملی، سیدجعفر مرتضی (1415). الصحیح من سیرة النبی الأعظم. بیروت: دار الهادی.
    30. گِریدی، جوآن­اُ (1384). مسیحیت و بدعت­ها. ترجمه: عبدالرحیم سلیمانی، قم: مؤسسه فرهنگی طه.
    31. لین، تونی (2010). تاریخ تفکر مسیحی. ترجمه: روبرت آسریان، بی­جا: ایلام.
    32. مالرب، میشل (1379). انسان و ادیان؛ نقش دین در زندگی فردی و اجتماعی. ترجمه: مهران توکلی، تهران: نشر نی.
    33. مجدوب، احمدعلی (1379). اصحاب الکهف. ترجمه: سیدمحمدصادق عارف، مشهد: بنیاد پژوهش­های اسلامی.
    34. مسعودی، علی بن حسین (1409). مروج الذهب و معادن الجوهر. قم: دار الهجرة.
    35. مصاحب، غلامحسین (1381). دائرة المعارف فارسی. تهران: امیرکبیر.
    36. معارف، مجید (1394). شناخت قرآن. تهران.
    37. معرفت، محمدهادی (1423). شبهات و ردود حول القرآن الکریم. قم: مؤسسه التمهید.
    38. میلر، ویلیام مک الوی (1931). تاریخ کلیسای قدیم در امپراتوری روم و ایران. ترجمه: علی نخستین، تهران: اساطیر.
    39. ناس، جان بایر (1354). تاریخ جامع ادیان. ترجمه: علی اصغر حکمت، تهران: پیروز.
    40. ونسینک، آرنت جان (بی‌تا). دائرة المعارف الإسلامیة. الجزء الثانی، مقاله: «أصحاب الکهف»، بیروت: دار الفکر.
    41. ویل دورانت، (1408). قصة الحضارة. المجلد الرابع، ترجمه: محمد بدران، بیروت: المنظمة العربیة للتربیة و الثقافة و العلوم.
    42. Bellamy, James A. (1991). Al-Raqīm or al-Ruqūd? A Note on Sūrah 18:9. Journal of the American Oriental Society, vol. 111, No. 1.
    43. Gibbon, Edward. (1871). The History of the Decline and fall of the Roman Empire. Publisher: Claxton, Remsen, & Haffelfinger, the University of Michigan, vol.3.
    44. Gilliot, Claude. (2002). Informants. Encyclopaedia of the Quran. Brill, Leiden–Boston.
    45. Paret, Rudi. (1986). Ashāb al-Kahf. Encyclopaedia of Islam. Leiden.
    46. Tisdall, William Clair. (1905). The Original Sources of the Quran. London, Society for Promoting Christian Knowledge.
    47. ــــــــــــــــــــــــــــــــ. (1901). The Sources of Islam. translated by: Sir William Muir, Edinburgh, T. & T. Clark.
Ketab-E-Qayyem
Volume 14, Issue 30
March 2024
Pages 91-110

  • Receive Date 09 January 2023
  • Revise Date 22 May 2023
  • Accept Date 09 July 2023