دانشگاه میبد دو فصلنامه کتاب قیم 2251-6026 9 20 2019 03 21 Linguistic and Inter-Religious Analysis of the(Vow) Victim's Idea in the Holy Quran تحلیلی زبان‏شناختی- بین ‏الادیانی از انگاره نَذْر در قرآن کریم 7 28 1511 FA احمد پاکتچی دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه امام صادق (ع) محمد حسین شیرزاد دانشجوی دکتری علوم‌ قرآن وحدیث دانشگاه امام صادق(ع) محمد حسن شیرزاد دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه امام صادق (ع) Journal Article 2018 09 02 "Vow"(Nazr) is one of the religious ideas in the Holy Quran which has always been studied by Muslim scholars about its nature and its rulings. Historical-discourse gaps have led linguists and Qur'anic commentators to understand the meaning of the Qur'anic notion of 'vow' in the sense of its being constructed in the jurisprudence The present study seeks to utilize historical linguistic data and inter-religious studies to re-examine the nature of the "vow" in the context of the Holy Quran. Searching for the Arabic word "vow" in related languages and examining this practice and ritual in other Semitic religions shows that, contrary to popular belief among Muslim scholars, "vow" in the era of the Holy Qur'an was applied to two different types of religious rites. Part of the uses of "vow" in the Qur'anic verses relate to the meaning of "vow" and "vow “or covenanting with God, and the other part refer to the meaning of "to dedicate (to do)" and to ceremonies Specifics have been associated with a temporary or permanent period of absenteeism. «نذر» از جمله انگاره‏های دینی در قرآن کریم است که مطالعه پیرامون ماهیت و احکام مربوط به آن، همواره مورد توجه عالمان مسلمان قرار داشته است. فاصله‏های تاریخی- گفتمانی موجب شده است، لغویان و مفسران معنای انگاره قرآنی «نذر» را به معنای ساخت‏یافته‏ آن در دانش فقه نزدیک دانند. پژوهش حاضر می‏کوشد برای بازکاوی ماهیت «نذر» در بافت نزول قرآن کریم، از داده‏های زبان‏شناسی تاریخی و مطالعات بین‏الادیانی بهره گیرد. پی‌جویی واژه عربی «نذر» در زبان‏های خویشاوند و بررسی این آیین در دیگر ادیان سامی نشان می‏دهد که برخلاف تصور رایج میان عالمان مسلمان، «نذر» در عصر نزول قرآن کریم بر دو گونه متفاوت از مناسک دینی اطلاق می‏شده است. بخشی از کاربردهای «نذر» در آیات قرآنی در ارتباط با معنای «عهد کردن» و ناظر به مطلق پیمان‏های نذرکننده با خدا، و بخش دیگر در ارتباط با معنای «وقف شدن (برای انجام کاری)» و ناظر به مناسکی خاص همراه با دوره موقت یا دائمی از امساک بوده است.

https://kq.meybod.ac.ir/article_1511_ebb71045453f38676c40deb9864f811d.pdf

دانشگاه میبد دو فصلنامه کتاب قیم 2251-6026 9 20 2019 03 21 Analysis of Attribution or Attribution-Text of Narrations Related to the Error of the Qur'an تحلیل اِسناد-متن اخبار ناظر به خطای کاتبان قرآن 29 56 1512 FA الهه شاه‌پسند استادیار دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم، دانشکدۀ علوم قرآنی مشهد 0000-0002-7154-131X Journal Article 2018 03 31 In the Sunni narrative and interpretive sources, there is some narrations that expresses error and tone in the Qur'an. These narrations sometimes refer to the "error of the scribes" in the writing of certain words of the Qur'an, and sometimes refer to the existence of "tone" in the Qur'an and do not mention a specific instance. This article uses document-text analysis to date these narrations and concludes that the timing of these narrations was deep after the completion of the Quranic project of Hajj bin Yusuf. Considering the historical context of the narrations; Although Hajj bin Yusuf attempted to reform the script of the Qur'an, he nevertheless ignored the Ottoman Qur'an and its emphasis on its centrality and elimination of other quotations. Therefore, this narrations has criticized or in some cases, defended the Qur'an written by Hajj bin Yusuf. The narrations about Aisha, which appeared in the Abbasid period, show the Abbasids' struggle with the Umayyad cultural manifestations. Because the narrations attributed to Aban ibn 'Uthman is in defense of the Ottoman Qur'an - as the main pillar of the Qur'an written by the Hajj bin Yusuf. در منابع روایی و تفسیری اهل سنت، اخباری وجود دارد که بیان‏گر خطا و لحن در مصحف است. این اخبار گاه به «خطای کاتبان» در نگارش کلمات خاصی از مصحف و گاه به وجود «لحن» در مصحف اشاره داشته و از مصداق خاصی نام نبرده‌اند. این مقاله، برای تاریخ‌گذاری این اخبار، از روش تحلیل اِسناد - متن بهره گرفته و به این نتیجه رسیده است که زمان شکل‌گیری این اخبار، پس از به سرانجام رسیدن پروژه مصحفی حجّاج بن یوسف ثقفی بوده است. با در نظر گرفتن بافت تاریخی صدور این اخبار، می‌توان چنین تحلیل تاریخی ارائه داد: گرچه حجاج به اصلاح رسم مصحف اقدام کرد، اما درعین‌حال از بزرگداشت مصحف عثمانی و تأکید بر محوریت آن و حذف دیگر مصاحف، غافل نبود؛ لذا این اخبار با استفاده از صورت‌بندیِ نقد بر کاتبان مصحف عثمانی یا دفاع از آنان، به نقد بر مصحف نگاشته‏شده توسط حَجاج یا دفاع از این مصحف پرداخته‌اند. اخبار منسوب به عایشه نیز در دوره عباسی رواج یافته و نشان‏دهنده مبارزه عباسیان با نمودهای فرهنگی امویان است. چه اینکه اخبار منسوب به ابان بن عثمان، در مقام دفاع از مصحف عثمانی -به‌عنوان رکن اصلی مصحف نگاشته‏شده توسط حجاج- است.

https://kq.meybod.ac.ir/article_1512_0f3d014eead934bbdbacb62a01dc4831.pdf

دانشگاه میبد دو فصلنامه کتاب قیم 2251-6026 9 20 2019 03 21 The pivotal source or destination in the translation of Abu al-Fotouh Razi relying on the translation of Qur'anic metaphors مبدأمداری یا مقصدمداری در ترجمه ابوالفتوح رازی با تکیه بر برگردان استعاره‌های قرآنی 58 76 1513 FA کوثر مؤیدی دانشجو دکتری دانشگاه آزاد واحد تهران مرکزی علیرضا باقر استادیار عضو هیات علمی گروه زبان و ادبیات عرب دانشگاه آزاد واحد تهران مرکزی Journal Article 2018 03 31 In the translation process, there are always two source-oriented and destination-oriented tendencies. Translators have sometimes emphasized the preservation of the source language and sometimes the target language in understanding the content of Quran. In the contemporary era, as well as the scientific theories developed for translation, the main distinction between these theories is the source-oriented or purpose-oriented dualism. The methods used to translate metaphors are those that reflect the source or target axis of translation. As far as we know, there has not been any inference about the source and destination of the translator yet which related to the methods of translating the Qur'anic metaphors. Therefore, for the first time, the translation of the Qur'an in this regard is examined in this article. Thus, we have studied the ways of translating metaphor in the translation of Abu al-Fotouh Razi, and have provided some statistics on his methods. after analyzing these methods, we have finally come to the conclusion that although he did not devise any particular method of origin or destination in translation; he still has more interest in preserving the characteristics of the source language and can therefore be regarded as a source-based translator. در فرآیند ترجمه، همواره دو گرایش مبدأمدار و مقصدمدار در برابر هم وجود داشته است. مترجمان گاه «حفظ زبان مبدأ» را مدنظر داشته‌ و گاه «قابلفهم بودن مطلب در زبان مقصد» را مورد توجه قرار داده‌اند. در دوران معاصر و با شکل‌گیری نظریه‌های علمی در حیطه ترجمه، اصلی‌ترین وجه تمایز دیدگاه‌ها، همین دوگانگی مبدأمداری و مقصدمداری است. از جمله مواردی که در مبدأمداری یا مقصدمداری ترجمه بازتاب مهمی دارد، شیوه‌های مورد استفاده در برگردان استعاره است. لذا در این مقاله، شیوه‌های برگردان استعاره در ترجمه ابوالفتوح رازی بررسی و آماری از شیوه‌های عملکرد وی ارائه شده است. در نهایت به این نتیجه دست یافته‌ایم که اگرچه مفسّر بدون اسلوب معینی از دو شیوه مبدأمداری و مقصدمداری بهره برده است، اما بااین‌حال، به حفظ ویژگی‌های زبان مبدأ توجه بیشتری داشته و بر این اساس می‌توان او را یک مترجم مبدأمدار دانست.

https://kq.meybod.ac.ir/article_1513_2b3bf3eee2475e03885a110e9acaab61.pdf

دانشگاه میبد دو فصلنامه کتاب قیم 2251-6026 9 20 2019 03 21 An Introduction to the Role of Epistemology in Strengthening and Recognizing Interpretation Knowledge درآمدی بر نقش معرفت‌شناسی در تقویت و بازشناسی دانش تفسیر 77 100 1514 FA محمد امینی تهرانی استادیار جامعه المصطفی العالمیه Journal Article 2018 03 31 Strengthening and updating Islamic sciences is one of the priorities of researchers in this field. One of the Islamic sciences that seriously need this is the knowledge of interpretation. The way this knowledge is updated, reinforced and recognized by new sciences such as the philosophy of interpretive knowledge, along with its interaction with epistemology, is the central theme of this article. The research method in this article is based on a descriptive-analytical method based on library resources. The findings of this article show the impact of epistemological knowledge on the typology of interpretive knowledge propositions, the ranking of interpretative methods based on a definite attainment of divine will, the completion of the methods required in the philosophy of interpretive knowledge, the systematic interpretation of the interpretive knowledge, and the analysis of the interpretative reasoning knowledge. Epistemological knowledge can clarify the domain of interpretive knowledge by analyzing the nature of the interpretative knowledge propositions and examining its distinct segments. تقویت و بهروزرسانی علوم اسلامی از اولویت‌های محققان این عرصه است. یکی از علوم اسلامی که به شکل جدی نیازمند این امر است،‌ دانش تفسیر میباشد. شیوه بهروزرسانی این دانش، تقویت و بازشناسی آن توسط علوم جدیدی مانند فلسفه دانش تفسیر در کنار تعامل با معرفت‌شناسی، موضوع اصلی این مقاله را تشکیل می‌دهد. روش تحقیق در مقاله حاضر بر اساس روش توصیفی‌ـ تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانه‌ای است. بررسی‌های این مقاله نشان‌دهنده تأثیرگذاری دانش معرفت‌شناسی در گونهشناسی گزاره‌های دانش تفسیر،‌ رتبه‌بندی روش‌های تفسیری بر اساس رسیدن قطعی به مراد الهی،‌ تکمیل روش‌های مورد نیاز در فلسفه دانش تفسیر، تبیین نظام‌مندی دانش تفسیر و تحلیل استدلال‌های موجود در دانش تفسیر است. دانش معرفت‌شناسی می‌تواند قلمرو دانش تفسیر را بر اساس تحلیل ماهیت گزاره‌های دانش تفسیر و بررسی فصول ممیزه آن،‌ روشن نماید.

https://kq.meybod.ac.ir/article_1514_83f2550373f2f19492aa30fbd5b57512.pdf

دانشگاه میبد دو فصلنامه کتاب قیم 2251-6026 9 20 2019 03 21 The narratives of "reading of public" and the idea of conforming it the reading of Aafs Ibn Asem روایات «قرائة الناس» و انگاره مطابقت آن با قرائت حفص از عاصم 101 124 1524 FA امیرحسین عامی مطلق دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه مذاهب اسلامی حمید رضا مستفید استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال و مدرس دانشگاه علوم قرآن و حدیث شهر ری Journal Article 2018 01 31 Some contemporary scholars believe that most Muslims since the early days of Islam have adhered to a single reading in the Qur'an. That reading is that which was revealed by the Almighty God the Prophet of Islam and has been preserved to this day by the Muslims. Moreover, the commandment of the innocent Imams (AS) according to the recitation of the Qur'an in accordance with the "Reading of public" refers to the same reading, and Hafs Ibn Suleiman was bound to the same reading. However, by examining the text, the document, and the implications of "public reading" narratives, as well as historical and interpretive documents; it can be established that, first, "public reading" is not a unique reading in all ages and times. secondly; The reading of "Hafs Ibn-Asem" in various Islamic times and places has not been widespread as today and, according to the testimonies of earlier and later scholars and commentators, has not been in many cases conformity with popular reading. برخی از علمای معاصر بر این باورند که عموم مسلمانان از صدر اسلام تاکنون در قرائت قرآن به یک قرائت واحد ملتزم بوده‌اند. آن قرائت، همان قرائتی است که از جانب خداوند متعال نازل شده و بر زبان مبارک رسول اعظم (ص) جاری گشته و مسلمانان سینه‌به‌سینه تا به امروز آن را حفظ نموده‌اند و فرمان حضرات معصومین (ع) مبنی بر قرائت قرآن مطابق «قرائة الناس»، اشاره به همان قرائت واحد دارد و حفص بن سلیمان نیز به همان قرائت واحد، ملتزم بوده است. لکن با بررسی متن، سند و دلالت روایات مربوط به «قرائة الناس» و همچنین اسناد و مدارک تاریخی و تفسیری، به‌روشنی می‌توان دریافت که اولاً منظور از «قرائةالناس»، یک قرائت منحصربه‌فرد در تمامی اعصار و امصار نیست و ثانیاً قرائت حفص از عاصم در زمان‌ها و مکان‌های مختلف اسلامی، از شیوع امروزی برخوردار نبوده و به گواهی علما و مفسران متقدم و متأخر، در موارد متعددی با قرائت رایج در میان مردم مطابقت نداشته است.

https://kq.meybod.ac.ir/article_1524_471c75ee6643a10934502bdafee198fb.pdf

دانشگاه میبد دو فصلنامه کتاب قیم 2251-6026 9 20 2019 03 21 Critical Overview of Narratives in the Order of the Descent of Quran (Case Study of the Three Surahs of Monafeqhoon, Noor and Ahzab) بازخوانی انتقادی روایات ترتیب نزول (مطالعه موردی سه سوره منافقون، نور و احزاب) 125 148 1515 FA زهرا کلباسی دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه اصفهان امیر احمدنژاد استادیار و عضو هیئت علمی گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه اصفهان Journal Article 2018 09 02 The narrations of the order of the descendants(Nozool), by expressing the historical order of the descendants of the suras, have given an overview of their time of descending. Accordingly, the Noor andMonafeqhoon suras are after the Nasr, the date of which goes back to the ninth year of Hijra. The surah Ahzab is also after Surah al-Imran. the date of it goes down to the third year of Hijra; contrary to the narratives of the order of descent; the historical reports and the narrations of the descent indicate that the chapter(surah )of the Monafeqhoon was revealed in the fifth year of Hijrah on the way to the return of the Muslims in Bani Mstalagh war. After the Muslims arrived in Medina, the hypocrites slandered the Prophet's wife, which led to the revelation of the first verses of Sura Noor (The Verses of Efk). The last verses of this chapter (surah ) also refer to the issue of ditching the gulf before the Ahzab war. Also, the surah of Ahzab the was revealed on the occasion of the Ahzab s' war in the fifth year of Hijri, the siege of the Bani Qurayza, and finally the Prophet's marriage to Zainab, the daughter of Jahesh, located in Zi Al-Hajja this year. Thus the timely verses of these three suras, which are the main source of dating, indicate the decline of all three suras in the fifth year of Hijra, in the order of theMonafeqhoon, Noor and Ahzab. Accordingly, the position of these three suras in the traditions of the descending order is incorrect. In addition, it has undermined the validity of these traditions in dating the suras. برخی از علمای معاصر بر این باورند که عموم مسلمانان از صدر اسلام تاکنون در قرائت قرآن به یک قرائت واحد ملتزم بوده‌اند. آن قرائت، همان قرائتی است که از جانب خداوند متعال نازل شده و بر زبان مبارک رسول اعظم (ص) جاری گشته و مسلمانان سینه‌به‌سینه تا به امروز آن را حفظ نموده‌اند و فرمان حضرات معصومین (ع) مبنی بر قرائت قرآن مطابق «قرائة الناس»، اشاره به همان قرائت واحد دارد و حفص بن سلیمان نیز به همان قرائت واحد، ملتزم بوده است. لکن با بررسی متن، سند و دلالت روایات مربوط به «قرائة الناس» و همچنین اسناد و مدارک تاریخی و تفسیری، به‌روشنی می‌توان دریافت که اولاً منظور از «قرائةالناس»، یک قرائت منحصربه‌فرد در تمامی اعصار و امصار نیست و ثانیاً قرائت حفص از عاصم در زمان‌ها و مکان‌های مختلف اسلامی، از شیوع امروزی برخوردار نبوده و به گواهی علما و مفسران متقدم و متأخر، در موارد متعددی با قرائت رایج در میان مردم مطابقت نداشته است.

https://kq.meybod.ac.ir/article_1515_bc7316929fe1545bf0b98d114ee3ecb8.pdf

دانشگاه میبد دو فصلنامه کتاب قیم 2251-6026 9 20 2019 03 21 The Dignity of the Descendants (Nozool) of Sura al-Ghadr, In Review and Critique شأن نزول‌های سوره قدر در بوته نقد و بررسی 149 176 1516 FA قاسم بستانی دانشیار دانشگاه شهید چمران اهواز، گروه علوم قرآن و حدیث Journal Article 2018 04 21 Commentators on the Quran have long understood the importance of narratives of the cause of revelation in understanding the Qur'an correctly and the damages to it, and have made but little criticism of it in addition to taking advantage of this scholarly legacy in interpretation. Particularly when several different statuses of a revelation are mentioned for a verse or sura, which can lead to severe anxiety in the correct understanding of the verse or sura. Among these is Surah al-Ghadr, for which the dignity of it numerous descendants with different documentary and textual statuses is mentioned but without any critique. In this paper, using descriptive analytical method and library data collection using . digital and written sources, we try to answer the following questions by reviewing the dignity of Surat al-Ghadr: How valid are they in terms of text and document? What are the conflicts between these dignities? Which of the following could be the true descent of Surat al-Ghadr? The result of this research makes it clear that the narratives of the descending dignity of Sura al-Ghadr, each with poor documentation and controversial themes, have irreconcilable conflicts with each other. مفسران قرآن از دیرباز به اهمیت روایات شأن نزول در فهم صحیح قرآن و نیز آسیب‌های وارد بر آنها، پی برده‌ و افزون بر بهره از این میراث علمی در تفسیر، به نقد و بررسی آن‌ها ـ هر چند بسیار اندک ـ پرداخته‌اند؛ به‌ویژه آن زمان که چندین شأن نزول مختلف برای یک آیه یا سوره ذکر می‌شود که منجر به اضطراب شدیدی در فهم صحیح آیه یا سوره می‌گردد. سوره قدر، نمونه‌ای از این دست به شمار می‌رود که برای آن شأن نزول‌های متعدد با وضعیت‌های سندی و متنی متفاوت ذکر شده که به دور از نقد و بررسی مانده است. در این مقاله با روش تحلیلی توصیفی، تلاش می‌شود تا ضمن نقد و بررسی شأن نزول‌های سوره قدر، به این پرسش‌ها پاسخ دهد که این شأن نزول‌ها از حیث متن و سند تا چه اندازه معتبرند؟ تعارض‌های موجود میان این شأن نزول‌ها چیست و کدام‌یک از آن‌ها می‌تواند شأن نزول صحیح سوره قدر باشد؟ نتیجه این تحقیق، روشن می‌سازد که روایت‌های شأن نزول سوره قدر، هر یک دارای اسنادی ضعیف و مضامین سخت قابل مناقشه و نسبت به یکدیگر از تعارض‌های غیرقابل‌جمعی برخوردارند.

https://kq.meybod.ac.ir/article_1516_490640b43519c77281cb2f8471e61a71.pdf

دانشگاه میبد دو فصلنامه کتاب قیم 2251-6026 9 20 2019 03 21 A comparative study of the arguments Tmano in thought of Fakhr Razi and Allameh Tabatabaei Based on verse 22 of Sura Anbiya.. بررسی تطبیقی برهان تمانع در اندیشه فخر رازی و علامه طباطبایی با تکیه بر آیه 22 سوره انبیاء 177 198 1517 FA حسن رضایی هفتادر دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران Journal Article 2018 05 25 The verse of the Quran, Lo Kan Fihema Alaton Ella Alla (If there were two gods in the world, the world would be corrupted), (Anbiya 21/22), proves the monotheism by using the conjunction between "the multitude of gods" and "the corruption of the earth and the heavens". Considering the importance of monotheism, especially monotheism, in the governance of the world in the belief system of the Abrahamic religions, and considering their special role in the belief and practice dimension of human personal and social life, in the present study we have compared the argument of Tamano in Fakhr Razi and al-Tabataba'i thought. Both are prominent scholars in theology and transcendent wisdom. It is clear from this research that Fakhr Razi's interpretation about monotheism refers to the essence of God. The corruption of the earth and the sky means that it is not fulfilled; but in Allama Tabataba'i's thought, this argument demonstrates the unity of God in governing the world, and the corruption of the earth and the sky means its disintegration and collapse. The possibility or the impossibility of the gods agreeing to govern the world is another of the disputes where Fakhr Razi has accepted the former and Allameh Tabatabai has chosen the latter. آیه ﴿لَوْ کاَنَ فِیهِمَا ءَالهِةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتَا﴾ (انبیاء: 21/ 22) با بهرهگیری از تلازم میان «تعدد خدایان» و «وقوع فساد در زمین و آسمان»، به اثبات توحید پرداخته است. با توجه به اهمیت مسأله توحید بهویژه توحید در ربوبیت در منظومه اعتقادی ادیان ابراهیمی و نیز نظر به نقش ویژه آنها در بُعد اعتقادی و عملی در زندگی فردی و اجتماعی انسان، در نوشتار حاضر به بررسی تطبیقی برهان تمانع در اندیشه فخر رازی و علامه طباطبایی به‌عنوان دو اندیشور برجسته در حوزه علم کلام و حکمت متعالیه پرداخته شده است.از رهگذر این جستار، مشخص میشود که تقریر فخر رازی ناظر به توحید در ذات الهی بوده و فساد زمین و آسمان به معنای تحقق نیافتن آنهاست؛ اما این برهان در اندیشه علامه طباطبایی، بیانگر توحید در ربوبیت بوده و فساد زمین و آسمان به معنای نابسامانی و فروپاشی آنهاست. امکان یا استحاله توافق خدایان بر تدبیر واحد عالم هستی، از دیگر نقاط مورد اختلاف آن دو است که فخر رازی، اولی و علامه طباطبایی، دومی را برگزیده است.

https://kq.meybod.ac.ir/article_1517_81c8727c62e800be708dbf37c4695dff.pdf

دانشگاه میبد دو فصلنامه کتاب قیم 2251-6026 9 20 2019 03 21 Reference to despotism, in interpretive and narrative sources رجوع به طاغوت در منابع تفسیری و روایی و گستره آن 199 222 1518 FA محمود حایری استادیار گروه فقه و حقوق اسلامی دانشگاه یزد سید احمد میرخلیلی استادیار دانشگاه میبد محمد صحرایی اردکانی استادیار دانشگاه اردکان Journal Article 2018 04 22 The prohibition on referring to despotism is one of the Qur'anic revelations based on the verse 60 of Sura Nisa. Many traditions have been quoted from the infallible Imams in explaining this verse. This verse and related narratives strongly disapprove of the tyranny of authoritarianism, and all commentators have carried this prohibition on sanctity and have listed it as a grave sin. Tyranny is both misguided and seeking to mislead the people. The path of guidance and righteousness is the path of the Prophet (peace be upon him) and its successor. The Ahlul-Bayt and the Prophet's relatives are the criteria for the recognition of authoritarian regimes.Any word that contradicts them is tyranny. Reference to despotism is absolutely forbidden, and there is no exception in sanctioning the judgment of despotism. Judgment is the rule of the Islamic State and the Prophet's family. The reign of tyranny and other government affairs will also be forbidden.According to the correct narration of Omar ibn Hanazlah, one of the effects of this prohibition on referring to despotism is the non-enforceability of the dictatorship and the vote of tyranny, so there is no effect on the dictatorship. منع رجوع به طاغوت از تصریحات قرآنی است که مبنای آن آیه 60 سوره نساء است. روایات بسیاری در تبیین این آیه از معصومین(ع) نقل شده است. این آیه و روایات مربوط بدان، تحاکم به طاغوت را به‌شدت نهی کرده و تمام مفسران، این نهی را بر حرمت حمل نموده‌ و آن را از گناهان کبیره برشمردهاند. طاغوت، هم خود گمراه است و هم به دنبال گمراهی خلق است و در مقابل، راه هدایت و صراط مستقیم، راه الله و دنباله آن، راه اهلبیت(ع) است. اهلبیت(ع)، سنگ محکِ عیار طاغوت و ملاک تشخیص طواغیت هستند و هر قولی در تقابل سخن ایشان، طاغوت است. پس رجوع به طاغوت به صورت مطلق حرام است و نباید آن را به خصوص تحریم قضاوت طاغوت و رجوع به آن محدود کرد؛ چرا که قضاوت از شئون حکومت است و به‌طریق‌اولی، اعطای زمامداری و سایر شئون حکومتی طاغوت نیز حرام خواهد بود. بر اساس مقبوله عمر بن حنظله، از آثار تحریم رجوع، عدم نفوذ رأی و حکم طاغوت است؛ لذا بر حکم طاغوت نیز هیچ اثری مترتب نیست.

https://kq.meybod.ac.ir/article_1518_42d6c7d61481d1c21bd1635f59edae05.pdf

دانشگاه میبد دو فصلنامه کتاب قیم 2251-6026 9 20 2019 03 21 The Role of the Semantic Common in the Correct Translation of the Holy Quran نقش مشترک معنوی در ترجمه صحیح قرآن کریم 223 250 1519 FA قاسم فائز استاد دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران مریم گوهری دانشجوی دکتری دانشکده الهیات دانشگاه تهران Journal Article 2018 04 25 The meaning of the words of the Qur'an plays an important role in understanding the Qur'an, and the semantic commonality is a kind of relationship governing the words of the Qur'an. The lack of a precise understanding of the semantic commonality has led to its confusion with the literal commonality, which has led to a misunderstanding of the Qur'an. Paying attention to this is very useful and effective in understanding God's purpose, while ignoring it when researching the vocabulary leads the commentator to misunderstand, metaphor, and the like; so there are many slips in the meaning and semantic common of the word in Similar books, translations and interpretations books which related to Quran. This paper, with a descriptive-analytical approach, seeks to express what semantic commonality is, its impact on the understanding of the Qur'an, the translation method, and translators' slips, and has achieved the following results: The semantic commonality is a word that has a meaning with multiple instances, one of these meaning is meant anywhere in the Qur'an. The most important translation slips associated with these terms can be the literal translation of the semantic common sense rather than defining the word, expressing the incorrect instances, not identifying the instances, and expressing the instance as the original meaning. تدقیق در معانی واژگان، نقش مهمی در فهم قرآن کریم دارد. یکی از انواع روابط حاکم بر واژگان، مشترک معنوی است. عدم شناخت دقیق مشترک معنوی منجر به خلط آن با مشترک لفظی شده که این امر منجر به فهم نادرست قرآن شده است. توجه به این مهم در فهم مراد خداوند بسیار مفید و مؤثر است، درحالی‌که نادیده گرفتن آن به هنگام پژوهش در واژگان، مفسر را به مجاز، استعاره و مواردی از این قبیل سوق می‌دهد؛ ازاین‌رو لغزش‌های فراوانی در معنا و مصداق مشترک معنوی در کتاب‌های وجوه و نظائر، ترجمه‌ها و تفاسیر رخ داده است. این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی درصدد بیان چیستی اشتراک معنوی، تأثیر آن در فهم قرآن، شیوه ترجمه و لغزش‌های مترجمان بوده و به نتایج زیر رسیده است: مشترک معنوی، لفظی است که دارای یک معنا با مصادیق متعدد است که در هر جا از قرآن، یکی از مصادیق آن مراد است. ترجمه لغوی لفظ مشترک معنوی به‌جای تعیین مصداق، ذکر مصداق نادرست، عدم تعیین مصداق و ذکر مصداق به‌عنوان معنای اصلی، مهم‌ترین لغزش‌های ترجمه در ارتباط با این واژگان است.

https://kq.meybod.ac.ir/article_1519_5607fe8879e4fd269e88387e8cb30b7e.pdf

دانشگاه میبد دو فصلنامه کتاب قیم 2251-6026 9 20 2019 03 21 Criticism of the Historians on the Motivation for the Trophies of War in Badr Using the Verses of the Holy Quran نقد قرآن محور نگاه سیره نویسان به غنیمت جویانه بودن جنگ بدر 251 272 1520 FA محبوبه انتظاری کارشناسی ارشد رشته علوم قرآن و حدیث دانشگاه اصفهان 0000-0003-0348-0794 مهدی مطیع دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه اصفهان 0000-0001-7453-6113 Journal Article 2018 04 22 The war in Badr is one of the most important wars in the history of Islam, and the rooting of this event after more than a hundred and five hundred years of the emergence of Islam remains one of the main concerns of historians and scholars of the Islamic world. Early historians, who were the first exponents of the Prophet's wars, considered the chief designer of the war to be the Prophet of Islam. For them, the Islamic Revolutionary Guards' impetus to enter the Badr war has been the seizure of significant trophies of the Quraysh caravan. While the verses of the Holy Qur'an, which criticize and investigate incidents of the Badr war on various occasions, consider the operation a defensive response of the Islamic Revolutionary Guard against the Quraysh militant behavior. Moreover, its motivation is jihad in the way of Allah, conquest of the right against the falsehood and elimination of the sedition of the polytheists. This study intends to compare the report of the first scholars of this event with the relevant verses of the Holy Quran and to analyze and then criticize the errors they have made in re-reading the motivation of Badr war. غزوه بدر کبری از مهمترین غزوههای تاریخ اسلام است و ریشه‌یابی علل وقوع این رویداد پس از گذشت حدود یک و نیم هزاره از طلوع فجر اسلام، همچنان یکی از دغدغههای اصلی مورخان و اندیشمندان جهان اسلام است. سیرهنویسان متقدم که نخستین شارحان غزوات پیامبرند، طراح اصلی این عملیات را شخص پیامبر اسلام میدانند. از نظر ایشان انگیزه سپاه اسلام از ورود به جنگ بدر، مصادره غنائم قابل‌توجه کاروان قریش بوده است. این در حالی است که آیات قرآن کریم که به مناسبتهای مختلف، حوادث جنگ بدر را نقد و بررسی میکند، این عملیات را واکنش دفاعی سپاه اسلام در برابر رفتار ستیزهجویانه قریش دانسته و انگیزه آن را جهاد فی سبیل الله، غلبه حق بر باطل و رفع فتنه مشرکان برمیشمارد. این پژوهش در نظر دارد گزارش نخستین سیرهنویسان از این رویداد را در برابر آیات مرتبط قرآن کریم قرار داده و بدین طریق خطاهایی را که ایشان در بازخوانی انگیزه جنگ بدر مرتکب شدهاند، واکاوی و سپس نقادی کند.

https://kq.meybod.ac.ir/article_1520_db1915052d15f7815c8b88e879465a1e.pdf

دانشگاه میبد دو فصلنامه کتاب قیم 2251-6026 9 20 2019 03 21 Sunnis, Rejection of The "Return" and Defense of Similar Cases اهل سنت، نفی «رجعت» و دفاع از مواردِ مشابه 273 290 1521 FA ابراهیم ابراهیمی دانشیار دانشگاه اراک، دانشکده علوم انسانی، گروه الهیات‌– علوم قرآن و حدیث علیرضا طبیبی استادیار دانشگاه اراک، دانشکده علوم انسانی، گروه الهیات‌– علوم قرآن و حدیث محمد حسین قنبری گل دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه اراک، دانشکده علوم انسانی، گروه الهیات‌– علوم قرآن و حدیث Journal Article 2018 04 22 The issue of "return" and its belief, as a characteristic of the Shiite religion, has always been denied by the Sunnis and has been unacceptable in various ways. The following article, in a comparative way to a subject similar to the subject of "return" in Sunni commentary sources, has shown that although Sunnis acknowledge the astonishing and surprising in dealing with issues similar to the subject of "return" in their sources. They have been, but have accepted it and have simply rationalized it. A similar issue is the narration of the revival of 'Amena' and 'Abdullah (AS) the beloved parents of the Prophet (PBUH) and even of Abdulmutallab, his noble ancestor and their belief in the Prophet (PBUH). Several Sunni interpretations have been cited. Ibn Kathir, like the Shiite scholars, has argued in a rational way, citing "the impossibility of human life after death". This article, by comparing the reasoning of Sunni commentators with that of the common Shiite ones, sharply illustrates the contradiction in the Sunni discourse's denial of the referendum. مسأله «رجعت» و اعتقاد بدان، به‌عنوان یکی از ویژگی‌های مذهب شیعه، همواره از سوی اهل سنت مورد انکار قرارگرفته و به‌انحاءمختلف، غیرقابل‌پذیرش جلوه داده شده است. نوشته پیش‌ رو، به صورتی تطبیقی با پرداختن به موضوعی مشابه با موضوع «رجعت» در منابع تفسیری اهل سنت، نشان داده است که اهل سنت، در مواجهه با مسائلِ مشابه با موضوع «رجعت» در منابع خود، علی‌رغم تصریح و اذعان به غریب و تعجب‌آور بودن، آن را قابل‌پذیرش دانسته و به‌سادگی توجیه عقلانی نموده‌اند. مسأله مشابه مذکور، عبارت است از وجود روایاتی در موضوع زنده شدن «آمنه» (س) و عبدالله (ع) والدین گرامی پیامبر اکرم (ص) و حتی عبدالمطلب، جد بزرگوار آن حضرت و ایمان آوردنشان به پیامبر اکرم (ص) که در چندین تفسیر سنی‌مذهب اشاره شده است. ابن کثیر، بسان علمای شیعه، به شیوه‌ای عقلی و با استناد به دلیلِ «محال نبودن زنده شدن انسان پس از مرگ» به اثبات آن پرداخته است. این مقاله با مقایسه روش استدلال مفسران اهل سنت با استدلال‌های رایج شیعه، به‌طور برجسته تناقض موجود در سخنان اهل سنت در انکار رجعت را نمایان نموده است.

https://kq.meybod.ac.ir/article_1521_253f7b5d921338af34da817c00f42753.pdf

دانشگاه میبد دو فصلنامه کتاب قیم 2251-6026 9 20 2019 03 21 Ayatollah Khoi's Method in Assimilations of Differences روش آیت الله خویی در توحید مختلفات 291 310 1522 FA فتحیه فتاحی زاده استاد گروه علوم قرآن و حدبث دانشگاه الزهرا (س) محمدکاظم رحمان ستایش استادیار گروه علوم و قرآن و حدیث دانشگاه قم فاطمه ونکی دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه الزهرا (س) Journal Article 2017 11 24 Narrators with common names are always found in the documents of Shiite and Sunni hadiths, but which of these common narrators have an identity requires research and evidence gathering. Discussion of the unity and multiplicity of narrators is one of the required issues in the science of archeology) knowledge of document). In addition, its effect is on the acceptance or rejecting of narrators and the validity of the document of narrators. The present study uses the descriptive-analytical method and examines the views of Ayatollah Khoi in the "Collection of Hadith Men" to find common ground. He does not just consider the possibility of a union of two titles to be sufficient to warrant a union, and has always examined the reflection of the union or the multiplicity of the two titles in the narrators' class as well as reports of Rajali's basic principles. In addition, on this path, he has resorted to some signs; like having the same book, a common way of narrating, sharing a biography. In his view, class divergence has a multiplicity of narrators, and class sharing is one reason for those titles to be the same unless their narrator mentions it. Just as multiplication of the title in the basic principles of the Rejali, is necessary in the multiplicity. Ayatollah Khoi issued the final verdict by studying and evaluating each of these signs together. راویانی با اسامی مشترک، همواره در میان اسناد احادیث شیعه و اهل سنت یافتمیشوند؛ اما اینکه کدام‌یک از این راویان مشترک، دارای یک هویت هستند به بررسی، پژوهش و گردآوری قرائن و شواهد نیازمند است. بحث از وحدت و تعدد عناوین راویان، از مباحث مورد نیاز دانش سندشناسی است و ثمره آن، در جرح‌وتعدیل راویان و میزان اعتبار سند، اثرگذار است. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی‌- تحلیلی و با بررسی آرای آیت الله خویی در «معجم رجال الحدیث» این موضوع را به جهت یافتن قواعد اشتراک‌یابی، واکاویده است. ایشان تنها احتمال اتحاد دو عنوان را برای حکم به اتحاد کافی نمی‌داند و همواره بازتاب اتحاد یا تعدد دو عنوان را در طبقه راویان و نیز گزارشهای اصول اولیه رجالی جسته است و در این مسیر، به برخی قرائن تمسک کرده است؛ قراینی همچون دارای کتاب همسان بودن، طریق روایی مشترک، اشتراک در شرح حال. از نظر ایشان اختلاف طبقه موجب تعدد راویان و اشتراک طبقه موجب یکی بودن مصداق آن عناوین است مگر در جایی که راوی آنها قیدی ذکر نموده باشد همچنانکه تعدد عنوان در اصول اولیه رجالی در حکم به تعدد لازم است. آیت الله خویی حکم نهایی را با مطالعه و ارزیابی تکتک این قرائن در کنار یکدیگر صادر کرده است.

https://kq.meybod.ac.ir/article_1522_3fb451ca2e89b3a13095b059d8705b15.pdf

دانشگاه میبد دو فصلنامه کتاب قیم 2251-6026 9 20 2019 03 21 Quranic Revocation (Habt) and Invalidity in Jurisprudence; from similarity to Overlap حبط قرآنی و بطلان فقهی؛ از همانندی تا هم‌پوشانی 311 339 1523 FA اردوان ارژنگ دانشیار دانشگاه میبد، یزد، ایران مرتضی مطهری فرد گروه فقه و حقوق دانشگاه آیت الله حائری ره میبد Journal Article 2018 04 25 Commentators do not share the same viewpoints in explaining the meaning of Qur'anic words. On the other hand, jurisprudents do not act uniformly in the meaning of the concepts. In each of the two groups, there is a popular view that the other views against it seems as a rare view. In the Holy Qur'an, the word "abolish"(Habt) is more commonly used in the compound sense of "abolish deeds" which means the destruction of deeds. In jurisprudence, on the other hand, the interpretation of falsehood is attributed to actions, which implies the destruction of those practices (worship or transactions). Is invalid jurisprudence the same as revocation (Habt) in Qur'an? The conviction that the examples of these two concepts cover and coincide each other has many strong arguments. The causes of revocation (Habt) in Qur'an and the causes of inoperative in jurisprudence also overlap in some cases. مفسران در تبیین معنای مفردات قرآنی، دیدگاه یکسانی ندارند. از سوی دیگر، فقیهان در بیان کیفیت مفاهیم گاه یکدست عمل نمیکنند. در هر کدام از دو گروه، نظر مشهوری وجود دارد که سایر تلقیها در مقابل آن، در کسوت دیدگاه شاذ و نادر، خودنمایی میکند. در قرآن کریم، واژه «حبط» بیشتر با تعبیر مرکب «حبط اعمال» به کار رفته است که نشان از نابودی اعمال دارد. از سوی دیگر، در فقه نیز تعبیر بطلان به اعمال نسبت داده میشود که این هم حاکی از نابودی آن اعمال (عبادات یا معاملات) است. آیا بطلان فقهی، همان حبط قرآنی است؟ باور به نسبت و رابطه «عموم خصوص من وجه» این دو مفهوم، دارای ادله متعدد و قوی است. اسباب حبط و عوامل بطلان نیز در برخی موارد، همپوشانی دارد.

https://kq.meybod.ac.ir/article_1523_df12ecd077efc8c23881028604dbb8cc.pdf