دانشگاه میبد دو فصلنامه کتاب قیم 2251-6026 5 13 2015 09 23 Rereading the Viewpoint of Ancient and Recent Scholars of Rejāl About Mofaḍḍal bin Oᶜmar Joᶜfee بازخوانی دیدگاه رجال شناسان متقدّم و متأخّر درباره مفضّل بن عمر جعفی 93 116 794 FA سیّده زینب طلوع هاشمی دانشگاه فردوسی مشهد سیّد کاظم طباطبایی دانشگاه فردوسی مشهد مهدی جلالی دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2016 08 24   Mofaḍḍal bin Oᶜmar Joᶜfī is one of the contemporary transmitters with Imam Sādeq and imam Kāẓem (AS) who the book ‘al-Tawḥīd’ famous as ‘Tawḥīd al-Mofaḍḍal’ is one of the most important tradition collections that have been attributed to Imam Sādeq (AS) through him. What have increased the importance of investigating this transmitter are different opinions of scholars of Rejāl regarding to the degree of his reliability (Wethāqat) that have caused hesitation in accepting his traditions. Some pioneer scholars of Rejāl have weakened him and believe that his traditions are not reliable, in contrast to some recent scholars that according to several reasons authenticated him. Investigation of documents about Mofaḍḍal bin Oᶜmar indicate that even we ignore some certain negative informing by ancient scholars of Rejāl about him and don’t consider him to be a khaṭṭābī, it’s a strong possibility that he had khaṭṭābī approach in the period of Imam Sādeq’s (AS) Imamate. Moreover, by thinking carefully on the most important traditions through Mofaḍḍal bin Oᶜmar, it’s indicated that his traditions has not protected from distortion by exaggerators (Qālīyān) and they have penetrated their ideas into in his traditions. <strong>مفضّل بن عمر جعفی از راویان معاصر با امام صادق (ع) و امام کاظم (ع) است که «کتاب التوحید» مشهور به «توحید مفضّل» از مهمترین مرویّاتی است که از طریق وی به امام صادق (ع) نسبت داده شده است. آنچه اهمیّت کاوش دربارة این راوی را برجسته نموده، اختلاف دیدگاه رجال­شناسان پیرامون درجة وثاقت وی می­باشد که موجب تردید در پذیرش روایات وی شده است. برخی از رجال­شناسان متقدّم، وی را تضعیف کرده و روایاتش را قابل اعتماد ندانسته­اند؛ در مقابل، گروهی از رجال­شناسان متأخّر با تکیه بر برخی قراین وی را توثیق نموده­اند. واکاوی مستندات موجود دربارة مفضّل بن عمر ما را به این نتیجه رهنمون می­سازد که حتّی اگر مذمّت­های قاطعانه رجال­شناسان متقدّم دربارة وی را نادیده انگاشته و وی را به طور کامل خطّابی ندانیم، این احتمال بسیار قوی خواهد بود که وی در دورانی از امامت امام صادق (ع) دارای گرایش</strong><strong>­</strong><strong>های خطّابی بوده است. همچنین با تأمّل در مهمترین روایات منقول از مفضّل بن عمر، این موضوع به اثبات می­رسد که احادیث وی از دخل و تصرّف غالیان مصون نمانده است و آنان افکار خود را در مجموعه‌های حدیثی منقول از طریق وی وارد نموده</strong><strong>­</strong><strong>اند.</strong> https://kq.meybod.ac.ir/article_794_82489c9737cc245530c7a6ebef3753ec.pdf