دانشگاه میبد دو فصلنامه کتاب قیم 2251-6026 16 1 2026 03 21 An Evaluation of Wansbrough's View on the Functions of the word 'Qul' in the Quran ارزیابی دیدگاه ونزبرو درباره کارکردهای ساختار «قُلْ» در قرآن 21 42 3742 10.30512/kq.2024.20674.3760 FA محمدجواد ورادی اصفهانی دانش‌آموخته دکترای علوم قرآن و حدیث، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. 0000-0002-1506-2760 نهله غروی ناپینی استاد گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. رایانامه 0009-0001-7035-3632 نصرت نیل ساز دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. Journal Article 2023 09 26 According to John Wansbrough, the Quranic text is organized through various literary formulas. He identifies three main structures, with the "apodictic formula" representing a divine command. He considers the imperative verb 'Qul' (Say) the most frequent example of this structure and proposes four functions for it, the most important of which is to introduce phrases that cannot be directly attributed to God. Based on this, Wansbrough suggests that 'Qul' might be a redactional insertion intended to unify the text by replacing prophetic speech with direct divine discourse. Through a descriptive-analytical and critical method, this study examines the forms and functions of the word 'Qul' in the Quran. It demonstrates that its functions are far more numerous and sometimes contrary to Wansbrough's claims. The study identifies its primary function as creating a space for dialogue and responding to implicit questions. Furthermore, by evaluating Wansbrough's view, the paper concludes that his hypothesis about 'Qul', i.e., being an addition, is untenable based on the literary and comparative analysis of the Quranic text. <strong><span lang="FA">هدف</span></strong><span lang="FA">: پژوهش حاضر به ارزیابی و نقد دیدگاه جان ونزبرو دربارۀ کارکردهای ساختار «قُلْ» در قرآن می‌پردازد. به‌طور خاص، این مقاله در پی سنجش دقت و اعتبار تحلیل ونزبرو و فرضیۀ او مبنی بر افزونه ویراستی بودن این ساختار در متن قرآن است. </span><br><strong><span lang="FA">روش پژوهش</span></strong><span lang="FA">: این پژوهش با روش توصیفی ـ تحلیلی ـ انتقادی انجام شده است. در این راستا، تمامی آیات دربردارندۀ ساختار «قُلْ» استخراج، دسته‌بندی و از منظر ادبی تحلیل شده‌اند تا فرضیات ونزبرو بر اساس شواهد متنی قرآن مورد ارزیابی قرار گیرد.</span><br><strong><span lang="FA">یافته‌ها</span></strong><span lang="FA">: یافته‌ها نشان می‌دهد کارکردهای ساختار «قُلْ» بسیار گسترده‌تر از موارد ذکرشده توسط ونزبرو است و کارکرد اصلی آن، ایجاد فضای گفت‌وگو و پاسخ به سؤال مقدّر است. علاوه بر این، شواهد متنی متعددی از جمله امکان حذف «قُلْ» بدون اخلال در معنا، تکرار آن و جایگاه راهبردی‌اش در آیات، فرضیۀ افزونه بودن این ساختار را رد می‌کند.</span><br><strong><span dir="RTL" lang="FA">نتیجه‌گیری</span></strong><span dir="RTL" lang="FA">: ساختار «قُلْ» افزونه‌ای ویراستی نیست، بلکه یک ابزار بلاغی و سبکی یکپارچه در قرآن است که کارکردهای متنوعی، به‌ویژه در ایجاد ساختار گفت‌وگومحور، ایفا می‌کند. از این رو، تحلیل ونزبرو در این زمینه ناقص بوده و فرضیۀ او دربارۀ اضافی بودن «قُلْ» با داده‌های متنی قرآن سازگاری ندارد.</span> https://kq.meybod.ac.ir/article_3742_1f72e258ff730035f2a1fb6637f562c2.pdf