دانشگاه میبد دو فصلنامه کتاب قیم 2251-6026 8 18 2018 03 21 Methodology of Interpretative Traditions of Imam Sajjad (a.s) around Explanation of Meaning روش شناسی روایات تفسیری امام‌سجّاد (ع) در حوزه تبیین معنا 101 136 1305 FA محمدکاظم رحمان ستایش استادیار دانشگاه قم محمدعلی مهدوی راد دانشیار دانشگاه تهران عذرا میثاقی مدرس دانشگاه Journal Article 2017 03 03 The methodology of interpretation means discovery of the interpreter's method for the sake of achieving the intention of Allah in Quran. Due to the necessity of a detailed examination of interpretative traditions, the historical and methodological importance of the interpretive traditions of each of the innocents (a.s), and the importance of distinguishing the traditions of inward and outward expression of Quran, the range of this research has been restricted to interpretative traditions of Imam Sajjad (a.s) which are about explanation of meaning. The author believes that the precise categorization of these traditions, ratio measurement between them and whole of interpretive traditions of Imam Sajjad (a.s) and the presentation of documentary statistics can be an illustrative of his interpretative purposes and methods. In this essay, according to a firm framework, illustrative traditions of meaning have been divided in two categories of inward and outward explanation. Among 536 interpretative traditions, 175 cases are used in the apparent interpretation of 210 verses, and 12 items are expressions of inward meaning and instance. The purpose of Imam Sajjad (a.s) in dealing with Quranic verses have been related to the following affairs: explanation and illustration of apparent concepts of speech; revival of the Quranic verses and enliven of the Quranic themes in that era; teaching of the correct method of interpretation; the moral and religious development of society; Answering the interpretive questions of the audiences and solve simple minor problems; expressing the historical, religious, jurisprudential, etc points around verses. <strong>روش­شناسی تفسیر، به معنی کشف روش مفسر برای رسیدن به مراد خداوند در قرآن است. به دلیل لزوم بررسی جزئی‌نگر در روایات تفسیری، اهمیت تاریخی و روش­شناختی روایات تفسیری هر یک از معصومان(ع) و نیز اهمیت نمایاندن تفاوت روایات بیان ظاهر و باطن قرآن، در مقاله حاضر دامنه پژوهش به روایات تفسیری امام­سجّاد(ع) در حیطه بیان معنا محدود شده است. نگارنده معتقد است دسته‌بندی دقیق این روایات، نسبت‌سنجی میان آن‌ها و مجموع روایات تفسیری امام‌سجّاد(ع) و ارائه آمار مستند می‌تواند روشنگر زوایایی از اهداف و شیوه‌های تفسیری حضرت باشد. در این پژوهش، روایات بیانگر معنا در دو دسته تبیین ظاهر و باطن، بر اساس چارچوبی متقن به گونه­هایی تقسیم شده است. از میان 536 روایت تفسیری، 175 روایت در تفسیر ظاهری 210 آیه کاربرد دارد و 12 مورد بیان معنا و مصداق باطنی را شاهدیم. اهداف امام سجّاد(ع) در پرداختن به آیات قرآن ناظر به این امور بوده است: شرح و تبیین مفاهیم ظاهری کلام؛ زنده کردن آیات قرآن و روح بخشیدن به مضامین قرآنی در آن عصر؛ آموزش روش تفسیر صحیح؛ رشد اخلاقی و دینی جامعه؛ پاسخ به سؤالات تفسیری مخاطبان و رفع اشکالات واضح؛ بیان تفاصیل تاریخی، اعتقادی، فقهی و ... ذیل آیات.</strong><br /> <strong> </strong> https://kq.meybod.ac.ir/article_1305_fd5c905bcd8c3348ad1b35d7231ee2b1.pdf